Kalendarz greckokatolicki

Stosowany w Kostomłotach

 

STYCZEŃ

2004

 

1 stycznia

 

CZWARTEK

 

 

TYDZIEŃ XXX PO PIĘĆDZIESIĄTNICY. SWIATKI. - ♀ OBRZEZANIE według ciała Pana, Boga i Zbawiciela Naszego Jezusa Chrystusa i św. ojca naszego BAZYLEGO WIELKIEGO, arcybiskupa Cezarei w Kapadocji.

 

ObrzezaniePańskie.  W ósmym dniu  po Swoim narodzeniu Pan nasz, Jezus Chrystus, zgodnie z prawem starotestamentalnym, przyjął obrzezanie, przepisane dla każdego niemowlęcia płci męskiej na znak Przymierza Boga z praojcem Abrahamem i jego potomkami (Rdz 177,10-14; Kpł 12,3).

Przy dokonywaniu tego obrzędu  Dzieciątku Bożemu nadano imię Jezus, zapowiedziane przez archanioła Gabriela w dniu Zwiastowania NMPanny (Łk 1,31-33.2,21).

Według objaśnień Ojców Kościoła, Pan, Zakonodawca, przyjął obrzezanie, dając przykład, jak ludzie powinni bez uchylania się wypełniać Boże postanowienia. Pan przyjął obrzezanie dlatego, by nikt na przyszłość nie miał wątpliwości co do tego, że On był prawdziwym człowiekiem, a nie nosicielem ciała pozornego, jak uczyli niektórzy heretycy  (dokeci).

W Nowym Testamencie obrzęd obrzezania ustąpił miejsca sakramentowi chrztu, którego był figurą (Kol 2,11-12).

Świadectwa świętowania Obrzezania Pańskiego w Kościele Wschodnim sięgają IV wieku. Kanon uroczystości ułożył św. Stefan Sabbaita (wspomnienie 28 października). Razem z obrzezaniem przyjętym na znak Przymierza Boga z ludźmi, otrzymał Pan imię Jezus (Zbawiciel) jako charakter Jego służby dla zbawienia ludzi (Mt 1,21; Mk 16,17; 9, 38-39; Łk 10,17; Dz 3,6.16; Flp 2,9-10).

Te dwa wydarzenia, które miały miejsce na samym początku ziemskiego życia Zbawiciela, przypominają chrześcijanom, że oni zawarli Nowe Przymierze z Bogiem i „otrzymali obrzezanie nie z ręki ludzkiej, lecz Chrystusowe obrzezanie, polegające na zupełnym wyzuciu się z ciała grzesznego” Kol 2,11). Samo imię „chrześcijanin” świadczy o zawarciu przez człowieka Nowego Przymierza z Bogiem.

 

Św. Bazyli przez swego ojca też Bazylego jest związany z prowincją Pontem, a przez matkę Emelię z Kapadocją. Urodził się w Cezarei Kapadockiej ok. 329-330 roku. Uczył się w Cezarei, w Konstantynopolu u świetnego retora Libaniosa, wreszcie w Atenach, gdzie zaprzyjaźnił się ze św. Grzegorzem z Nazjanzu. Po swym powrocie do Cezarei ok. roku 356 odszedł na pustynię w okolice Neocezarei, gdzie jego matka i siostra Makryna już prowadziły życie monastyczne. Tu napisał swoje dzieła ascetyczne. Tu otrzymał sakrę biskupią z rąk Euzebiusza, arcybiskupa Cezarei, i po jego śmierci został wybrany w 370 r. na tę stolicę biskupią; był świadkiem prawdy wobec herezji; pełen odwagi wobec gróźb ariańskiego cesarza Walensa; umarł pierwszego stycznia 379 roku. Mądrość i erudycja, których były pełne jego dzieła, jego Filokalie (wypisy z dzieł Orygenesa), Traktat o Duchu Świętym, jego dzieło teologiczne przeciwko arianinowi Eunomiuszowi, jego pisma ascetyczne, jego reguły monastyczne, jego komentarze do Pisma Świętego, jego liczne mowy pochwalne o Świętych, jego korespondencja, jego wreszcie splendor i moc słowa przyniosły mu należny przydomek "Odkrywcy tajemnic nieba" i "Wielkiego."

 

TROPARION, ton 1.

Chociaż w niebie wraz z odwiecznym Ojcem* i Boskim Swym Duchem siedzisz na ognistym tronie,* zechciałeś, Jezu, na ziemi narodzić się z Dziewicy,* niepokalanej Swej Matki.* Dlatego poddałeś się obrzezaniu jako ośmiodniowe niemowlę.* Chwała Twemu pełnemu miłosierdzia planowi!* Chwała Twej opatrzności.* Chwała Twojemu uniżeniu, jedyny przyjacielu człowieka.

 

TROPARION o św. Bazylym, ton 1.

Po całej ziemi zabrzmiało twoje wołanie* i ona przyjęła Twe słowa, którymi wspaniale nauczałeś prawd Bożych.* Objaśniłeś naturę bytów* i naprawiłeś obyczaje ludzi.* Królewski kapłanie, prepodobny ojcze,* proś Chrystusa Boga o zbawienie dusz naszych.

 

KONDAKION o św. Bazylym, ton 4

Stałeś się niewzruszonym fundamentem Kościoła,* dając wszystkim ludziom skarby, których złodziej nie kradnie* i przypieczętowałeś swymi regułami,* dany przez niebo prepodobny Bazyli.

 

KONDAKION o Obrzezaniu, ton 3

Pan Jezus poddał się obrzezaniu za wszystkich* i w Swej dobroci obrzezuje ludzkie grzechy* oraz daje dziś zbawienie światu.* Cieszy się też w niebie biskup Stworzyciela, Bazyli,* Nauczyciel i uczestnik Bożych tajemnic Chrystusa.

 

PROKIMEN

Ps 27,9 i 1.

Zbaw lud Twój, Panie,* i błogosław dziedzictwu Twemu.

Stych: Do Ciebie, Panie, będę wołał, Boże mój, nie milcz przede mną.

I świętego: Usta moje będą mówiły mądrość, * a rozmyślanie serca mojego roztropność.

 

Apostoł: Kol 2,8-12.

 

ALLELUJA

Ps 79,2 i 36,30.

Pasterzu Izraela, posłuchaj, który prowadzisz jak owce Jakuba.

Stych: Usta sprawiedliwego będą myśleć o mądrości, a język jego będzie mówił, co słuszne.

 

Ewangelia: Łk: 2,20-21.40-42.

 

Zamiast Prawdziwie godne śpiewa się:

 

Ty jesteś, Pełna łaski, radością całego stworzenia. Chórów anielskich i rodzaju ludzkiego. Świątynio Ducha Świętego i Raju duchowy, chlubo dziewic, z której Bóg przyjął ciało i stał się dziecięciem, będąc naszym przedwiecznym Bogiem. Twoje łono uczynił dla Siebie tronem i wnętrze twoje rozszerzył poza granice niebios. * Ty jesteś, Pełna łaski, radością całego stworzenia, chwała tobie.

 

ŚPIEW NA KOMUNIĘ

Ps 148,1.

Chwalcie Pana z niebios, chwalcie Go na wysokości.

I świętego: Ps 111,7.

W wiecznej pamięci będzie sprawiedliwy,* nie będzie się bał złych pogłosek,* alleluja 3x.

 

Czytania 33 tygodnia po Pięćdziesiątnicy:

 

Czwartek: 1P 4,12-5,5                                                                                   Mk 12,38-44

Piątek: 2P 1,1-10                                                                                           Mk 13,1-8

Sobota: 2Tm 2,11-19                                                                                    Łk 18,1-8

 

Jutrz: Ew J 10, 9-16. Liturgia: Obrzezania: Ap Kol 2, 8-12 i św. Bazylego: Hbr 7,26- 8,2, Ew Łk 2,20-21.40-52 i Łk 6,17-23. Liturgia św. Bazylego Wielkiego. Zad O tiebie. Kom: Chwalitie W pamiat’ wiecznuju. Po Liturgii: Molebien na Nowyj God.

 

 Rozesłanie krótkie, lecz ze wspomnieeniem św. Bazylego.

 

W stosownym momencie można zaśpiewać pieśń Nowy Rok bieży lub Predwicznyj rodywsia pred lity.